Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πώς είπατε…το μέλλον μου!;

 Φτάνει ξανά η εξεταστική περίοδος και μαζί οι πανελλαδικές. Άλλη μια γενιά αποχαιρετά τα μαθητικά χρόνια και κάνει την προσπάθεια της να ενταχθεί στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μια χρονιά γεμάτη κόπους σιγά σιγά τελειώνει και όπως είναι φυσικό επικρατεί μεγάλο άγχος για τον αν οι κόποι αυτοί θα αποδώσουν. Η πίεση αυξάνεται στην ιδέα ότι οι πανελλήνιες εξετάσεις, μια περίοδος μόλις τριών εβδομάδων, θα καθορίσει ολόκληρο το υπόλοιπο της ζωής στον επαγγελματικό τομέα. Και εδώ είναι που οι μαθητές και οι μαθήτριες συχνά πανικοβάλλονται.


Πράγματι, αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, πόσες φορές έχετε ακούσει: «Τώρα κρίνεται το μέλλον σου! Βάλε τα δυνατά σου!»; Συμφωνώ πως οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι κρίσιμες και όντως είναι καλό να προσπαθούμε, όμως το μέλλον μας δεν κρίνεται εκεί. Αφενός, παρέχεται η δυνατότητα να δώσετε όσες φορές επιθυμείτε, αφετέρου η πορεία ενός ατόμου δεν καθορίζεται αποκλειστικά από το αποτέλεσμα μιας εξεταστικής διαδικασίας. Έχει δημιουργηθεί η εντύπωση πως αν δεν καταφέρουμε κάτι τώρα δεν θα το καταφέρουμε ποτέ, αλλά πιστέψτε με, έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας! Δεχόμαστε μεγάλη πίεση για επιτυχία και τις περισσότερες φορές από τον ίδιο μας τον εαυτό. Βλέπουμε συνομηλίκους μας από άλλες χώρες του κόσμου να είναι ήδη επιτυχημένοι, πλούσιοι ή διάσημοι και αισθανόμαστε υποτιμητικά, σκεφτείτε όμως, ότι οι περισσότεροι πέτυχαν επειδή αξιοποίησαν τα ταλέντα τους. Όλοι μας διαθέτουμε μοναδικές ικανότητες και χαρίσματα, τα οποία δεν εξαφανίζονται ούτε χάνονται με μια αποτυχία ή ένα χαμηλό αποτέλεσμα, αλλά παραμένουν μέσα μας, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να τα ανακαλύψουμε και να τα αξιοποιήσουμε. Οι πανελλαδικές εξετάσεις μπορεί να αποτελούν έναν σημαντικό σταθμό, όμως δεν είναι ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στην επιτυχία ούτε ο καθοριστικός παράγοντας που ορίζει την αξία μας.


Ας θυμόμαστε ότι η ζωή είναι γεμάτη ευκαιρίες, νέες αρχές και διαφορετικές διαδρομές. Ακόμη και αν τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα, αυτό δεν σημαίνει ότι οι προσπάθειές μας πήγαν χαμένες. Αντίθετα, κάθε δυσκολία μας διδάσκει επιμονή, αντοχή και πίστη στις δυνατότητές μας. Με υπομονή, εργατικότητα και αισιοδοξία μπορούμε να προσπαθήσουμε ξανά, να αλλάξουμε πορεία ή να ανακαλύψουμε νέους στόχους που ίσως να μας ταιριάζουν περισσότερο.


Γι’ αυτό, μην επιτρέπετε στον φόβο να επισκιάζει τα όνειρά σας. Το μέλλον δεν είναι μια στιγμή, αλλά μια ολόκληρη πορεία που χτίζεται σταδιακά. Και όσο πιστεύουμε στον εαυτό μας και στα ταλέντα που κρύβουμε μέσα μας, θα βρίσκουμε πάντοτε τον δρόμο που μας αξίζει.




Ο αρθρογράφος

 Αϊλαμάκης Νικόλας

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κίνητρο στην εφηβεία: Μια φλόγα που σβήνει

Στην σύγχρονη εποχή και συγκεκριμένα τα τελευταία δέκα με δεκαπέντε χρόνια παρατηρείται μια έλλειψη ενδιαφέροντος, κυρίως στο σχολείο, αλλά και σε διάφορες άλλες ασχολίες, σε ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η συνθήκη αυτή είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθώς οι μαθητές εμφανίζουν μια παθητική αδιαφορία για την καθημερινότητα αλλά και για την μελλοντική επαγγελματική και προσωπική τους πορεία. Οι παράγοντες που διαιωνίζουν την κατάσταση αυτή ποικίλουν. Αρχικά η σχέση εξάρτησης που δεσπόζει μεταξύ εφήβων και οθόνης, δημιουργεί ένα αίσθημα κατατονίας, ευερεθιστότητας και επιθετικότητας. Αυτό οδηγεί τόσο σε ψυχοσωματικά ζητήματα, όπως κατάθλιψη, βουλιμία, εσωστρέφεια, παχυσαρκία, αλλά και στην απόλυτη καθήλωση, η οποία έχει ως επακόλουθο την αποχή από τις καθημερινές τους υποχρεώσεις, όπως για παράδειγμα σχολικά και φροντιστηριακά μαθήματα ή εξωσχολικές δραστηριότητες. Ακόμη, ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο κατέχει η έλλειψη υποστηρικτικού περιβάλλοντος, πράγμα που αφορά ε...

Βαπτίζεται Ἡ Δούλη Τοῦ Θεοῦ… Ενσυναίσθηση

Πρόσφατη ήταν η συζήτηση σε τμήμα του σχολείου μας με θέμα την «σημαντικότερη έλλειψη», όπως ειπώθηκε, της ανθρωπότητας σήμερα, την ενσυναίσθηση. Πράγματι σε μια κοινωνία που τα μέλη της προκειμένου να εξελιχθούν κυνηγούν το χρήμα, τα αγαθά και τους ακολούθους, η ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπο έρχεται σε δεύτερη ίσως και τρίτη μοίρα… Η αυτοβελτίωση όμως την έχει ως προαπαιτούμενο και για να βελτιωθούμε πρέπει πρώτα να την καταλάβουμε.  Η έννοια έχει οριστεί με ποικίλους τρόπους και πολλοί από εμάς ενδέχεται να μην έχουν κατανοήσει ακριβώς τι είναι. Σύμφωνα με έναν σπουδαίο Αμερικανό ψυχολόγο, τον Καρλ Ρότζερς, “ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να κατανοούμε τον εσωτερικό κόσμο του άλλου «σαν να» ήμασταν εμείς εκείνος, χωρίς όμως να χάνουμε τη δική μας ταυτότητα”. Αντιλαμβανόμαστε δηλαδή πώς αισθάνεται ο συνάνθρωπός μας, αναγνωρίζουμε όμως ότι αυτά είναι τα δικά του συναισθήματα και διατηρούμε την κρίση και την αντικειμενικότητά μας. Η συνειδητοποίηση ότι κάποιος βιώνει μια κατάσταση...

Καλώς ορίσατε στo blog του ΓΕΛ Σητείας!

 Στο παρόν blog θα αναρτώνται άρθρα μαθητών και μαθητριών που αφορούν θέματα της επιλογής τους, ή και δράσεις του σχολείου μας. Σκοπός της σελίδας μας είναι να δώσουμε την ευκαιρία στους μαθητές και τις μαθήτριες να εκφραστούν ελεύθερα, να αναπτύξουν κριτική σκέψη και να καλλιεργήσουν την φαντασία και την δημιουργικότητά τους. Η ανάρτηση άρθρου (και οποιουδήποτε άλλου κειμένου) στο blog αυτό προϋποθέτει το περιεχόμενό του να μην είναι προσβλητικό και η προσέγγισή του όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική.  Οποιοσδήποτε επιθυμεί να αναρτηθεί ένα κείμενό του στο blog παρακαλούμε να επικοινωνήσει με τα μέλη της συντακτικής ομάδας: Αϊλαμάκης Νικόλας, Βενιανάκη Όλια, Γαρεφαλάκη Μαργαρίτα, Γιαννακέα Χριστίνα, Δαμουλάκη Μαρία (μαθητές της Β΄ λυκείου).