Πρόσφατη ήταν η συζήτηση σε τμήμα του σχολείου μας με θέμα την «σημαντικότερη έλλειψη», όπως ειπώθηκε, της ανθρωπότητας σήμερα, την ενσυναίσθηση. Πράγματι σε μια κοινωνία που τα μέλη της προκειμένου να εξελιχθούν κυνηγούν το χρήμα, τα αγαθά και τους ακολούθους, η ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπο έρχεται σε δεύτερη ίσως και τρίτη μοίρα… Η αυτοβελτίωση όμως την έχει ως προαπαιτούμενο και για να βελτιωθούμε πρέπει πρώτα να την καταλάβουμε. Η έννοια έχει οριστεί με ποικίλους τρόπους και πολλοί από εμάς ενδέχεται να μην έχουν κατανοήσει ακριβώς τι είναι. Σύμφωνα με έναν σπουδαίο Αμερικανό ψυχολόγο, τον Καρλ Ρότζερς, “ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να κατανοούμε τον εσωτερικό κόσμο του άλλου «σαν να» ήμασταν εμείς εκείνος, χωρίς όμως να χάνουμε τη δική μας ταυτότητα”. Αντιλαμβανόμαστε δηλαδή πώς αισθάνεται ο συνάνθρωπός μας, αναγνωρίζουμε όμως ότι αυτά είναι τα δικά του συναισθήματα και διατηρούμε την κρίση και την αντικειμενικότητά μας. Η συνειδητοποίηση ότι κάποιος βιώνει μια κατάσταση...